Zeeklipper Neerlandia
Interieur
| Home | Historie | Verbouwing | Ankerlier | Lieren | Rondhouten | Zwaarden | Zeilplan |
| Contact | Evenementen | Interieur | Overloop | Scheepswerf | Hard bakboord |
Het interieur
Behalve dat er een casco ter restaureren was, moet er onderdeks nogal wat gebeuren om van een stalen casco een gerieflijke onderkomen te maken. Het is moeilijk om daar een goede balans in te vinden. Zodra je onderdeks aan de slag bent (veelal in de winters en bij regen) valt het de omgeving op dat er niets meer gebeurt. Je kunt je tijd maar een keer besteden en de enigste manier is met een hele lange adem keuzes te maken in prioriteiten. Zodoende hoeft er niks maar moet alles een keer.
Omdat we in eerste instantie met z'n tweeën aan boord woonde maar wel schoon naar ons werk wilden, hadden de roef en de badkamer toen de hoogste prioriteit om de huur van ons huisje op te kunnen zeggen. Slapen doe je met de ogen dicht en dat kun je na een warme douche overal.
Omdat het schip met twee moeilijk wordt om te zeilen werd ook serieus gedacht over bemanning, welk inmiddels in opleiding is. (gaat nog even duren). Vanaf de geboorte van de vier nieuwelingen wordt een groot deel van de interieur eisen bepaald door de groei van het kroost. Hutje hier en stapelbedje daar. Ook het (drink)-water verbruik loopt op dus wat te denken van een andere watertank....en een buitenwater hydrofoor voor al die kleine plasjes.
Het leuke van een schip intimmeren is dat je als hobbyist het zo gek kan maken als je zelf wilt, zolang je de veiligheid maar in de gaten houd (geen tempex). Ook kun je de keuze maken om voor iedere klus naar een bouwmarkt te sjouwen, of het op een andere manier te regelen. Maar dan wordt je door de grondstoffen van de bouwmarkt beperkt en zal eiken, mahonie en teak verder niet voorkomen in het vocabulaire,juist de grondstoffen die wel veel warmte en sfeer geven aan een scheepsinterieur. Maar dat het gaat over heel veel materiaal bleek bij het slopen van de oude roef, waarbij een twintig kuub's container met de restanten kon worden gevuld.
In het ruim zat in de kimmen trimvulling; de hoeken waren volgestort met een harde beton om een mooie vlakke laadvloer te krijgen. Na intimmering ontstaat er altijd condens tussen de scheepshuid en de isolatie, die door de zwaartekracht naar beneden loopt. Deze kruipt dan tussen de huid en het beton en gaat daar butteren, roest als gevolg. Stuurboord voor was er na het weghakken van beton een lek ontstaan in de kim. Ook op het vlak dat moddervet was bij aankoop (4e eigenaar) waren een aantal aandachtpuntjes die opgelast diende te worden. Je koop ook geen nieuw schip maar een bejaarde oma van in de negentig, die wel wat onderhoud kan gebruiken.
De Roef

De oude roef had de complete woonfunctie, van ontbijten tot slapen gebeurde in die ruimte van 4.60 bij 4 meter. Daartoe waren er ook twee bedsteetjes in de roef met bij behorend patrijspoortje. Dat is dan weer uiterlijk. Na de plaatsing van de nieuwe roef welke door de verhoging nooit meer wordt als het was, is er dubbel glas geplaatst en gruwelijk veel isolatie gebruikt. Van de nalatenschap van oma kochten we een granieten (Bianco Sardo) aanrechtblad in een L van 3.70 meter met een drievoudige spoelbak. De kastjes en deurtjes werden erbij geknutseld, evenals de zithoek waar menig maaltje wordt genuttigd. Oude details die tot op heden zijn teruggeplaatst is de marmeren schouw, het toiletdeurtje en het deurtje naar het achteronder. Naar voorbeeld van de oude schuifdeuren die erin zaten maakte ik een blank eiken schuifdeur met identiek glas in lood ter afsluiting van het halletje. De vloer in de roef komt van een collega's huis en is een eiken parket van 24mm. dik.


Bij de sloop van de oude roef kwam ik nog een opmerkelijk zo niet uniek constructiedeel van het schip tegen. Onder de bedstede 's zat aan de voorzijde van de roef een dek van bakboord naar stuurboord op gangboordhoogte. Ondersteund door drie doorlopende spanten van 80 bij 50 met daaraan geklonken de voorzijde van de roefbak/vloer welke geheel op het handje was rond geklopt met vele hamerslagen. Hierdoor werd natuurlijk een zeer stijf casco gecreëerd : voordek, mastdek, "tussendek" en achterdek gaven het geheel veel stijfheid op de plaatsen waar lopend en staand want aangrijpen. Een klein deel van dat dek heb ik laten zitten, de rest heeft plaats gemaakt voor woonruimte; een brede doorgang naar het ruim en de eethoek zijn op die plaats gekomen.